Ignace Cornelissen stopt bij Productiehuis Het Gevolg

5 december 2013      Na dertig jaar heb ik besloten om per 1 januari 2014 Productiehuis Het Gevolg te verlaten. Ik kijk met veel plezier terug op mijn tijd als artistiek leider. Onder mijn impuls kon het huis uitgroeien tot een middelgroot theatergezelschap. In totaal werden onder mijn leiding 84 producties gerealiseerd waarvan ik ongeveer de helft zelf regisseerde. Ik wil alle medewerkers die geholpen hebben met de uitbouw van het productiehuis bedanken voor hun inzet. Het heeft heel veel voor mij betekend.

Ik heb een aantal heel bijzondere projecten kunnen realiseren. Ik denk aan ‘de trilogie van het moeilijk opvoedbare kind’ en ‘de koningsdrama’s voor kids’. In het theater voor volwassen denk ik aan ‘de Sanseveriareeks’. Terugblikkend maken de meeste producties  bijzondere herinneringen bij me los – vaak was er een zeer persoonlijke noodzaak om een voorstelling te maken – maar in het bijzonder onthoud ik van mijn eigen regiewerk ‘Winterslag’ en ‘Een Poppenhuis’.

Het openstellen van het Productiehuis voor andere makers vond ik een belangrijke missie. Ik wilde een open huis dat zijn middelen en knowhow kon delen met gepassioneerde theatermakers. Het was ook een manier om andere invloeden en stijlen toe te laten. Op die manier is onder meer de reeks ‘Littekens in het landschap’ tot stand gekomen waarbij inspiratie werd gezocht bij markante sites in onze regio.

De vele artiesten die bij Productiehuis Het Gevolg actief waren, hebben mooie voorstellingen gemaakt. Het is moeilijk om een favorietenlijstje samen te stellen, maar ik doe toch een poging. Ik denk in het bijzonder terug aan ‘Fietsen’ van Gregie de Maeyer geregisseerd door Arlette Van Overvelt. ‘Dr Zero op een Ziggurat’ van Rombouts en Droste, Willy Thomas en Bart Meuleman, ‘Radio Futura’ van Bart van Nuffelen en Nathalie Roymans, ‘Paradijs voor Futlozen’ van Don Verboven, Bruno Vanden Broecke, Nico Sturm en Bram Verschueren’ en ‘Maria Vaart’ van Stefan Perceval.

In de afgelopen dertig jaar heb ik het theaterlandschap in Vlaanderen sterk zien veranderen. Er zijn veel meer productiekernen actief, maar tegelijkertijd wordt er door de schouwburgen minder en minder geprogrammeerd. Dat maakt dat vele producties vaak maar heel kort te zien zijn. Het maakt ook dat de beschikbare middelen om te produceren over meer spelers verdeeld moeten worden. Hierdoor worden de beschikbare budgetten om theater te maken en om artiesten te betalen alsmaar kleiner. Ook Productiehuis Het Gevolg heeft de laatste jaren de gevolgen van deze ontwikkelingen ervaren.